teorie te
Teorię tę potwierdza fakt, że sekwencje DNA na granicy intronekson, gdzie odbywa się alternatywne skladanie, prawie nie zmieniają się w toku ewolucji. Sztuczny antysensowny RNA wiążący takie graniczne sekwencje zmienia wzorzec skladania RNA zarówno w hodowlach komórkowych, jak i w żywych organizmach. Jest bardzo prawdopodobne, że takie samo zjawisko zachodzi in vivo, choć nie zostalo jeszcze zaobserwowane. Kontrola złożoności ROZWAŻANIA TAKIE prowadzą naturalnie do bardziej ogólnego pytania: ile i jakiego rodzaju informacje są niezbędne do zaprogramowania rozwoju zlożonego organizmu. Zaprojektowanie skomplikowanego obiektu, czy to budynku, czy zwierzęcia, wymaga instrukcji dwóch rodzajów: jedne opisują elementy.funkcje tywać określone fragmenty pierwotnego transkryptu RNA i decydować, jak spliceosom lączy je w calość.